08-02-07

is dit alles?

Ik vraag me af hoe ze het doen, koppels die al 20 jaar of langer lief en leed delen. Ik zie ze ook hoor, de voordelen. Je kent mekaar door en door (alhoewel dat 'schijn kan bedriegen' ook hier nog van toepassing kan zijn), het is leuk om te weten dat er iemand 'is' voor jou waar je alles mee kan delen.

En toch....toch blijven ook de nadelen bij me hangen. Nadelen die me bang maken.

 

Kan je nu echt gelukkig zijn zo?

20 jaar hetzelfde gezicht naast je in bed,

20 jaar dezelfde vragen (schat, wat eten we vanavond? Ga jij naar de winkel of ik?), 20 jaar dezelfde routine met af en toe een kleine uitzondering.

Leven volgens het voorafbepaalde patroon: studeren, job, vrouw, kinderen en ja, uiteindelijk sterven waar eveneens de routine telt...(de verplichte grafkist, het gepreek hoe goed je wel was)

 

Is dit dan alles? De vraag blijft door mijn hoofd spoken en geeft me vaak een angstaanjagend gevoel. Want als dit alles is dan is mijn leven reeds bepaald..

Dan slaag ik liever die 20 jaar over om maar ineens naar het einde door te stappen.

Want wat voor zin heeft het dan? Wat brengt het op of brengt het bij?

Sommige noemen het misschien deprimerende gedachten, ik hou het liever op realistische gedachten. Ik ben immers een geboren optimist in hart en ziel. (toch maar even deze bijvulling voor diegene die denken dat ik nu met zelfmoordpogingen rondloop ).

 

En ergens verlang ik naar meer... Meer dan de routine...Meer het gevoel van 'ik leef'..Meer dan gaan werken, in bed kruipen en s'morgens nog even moe opstaan.

En ik hoor sommige al zeggen: "aha, ze spreekt over sleur". Ja en nee! Want zal elke wijziging die je aanbrengt op termijn ook niet overgaan in sleur?

 

1 ding weet ik wel zeker... als ze van mij  gaan verwachten dat ik leef zoals de maatschappij het reeds lang heeft vastgelegd...als ze mijn duiveltjes willen wegnemen...gaan de engeltjes in me ook verdwijnen.

 

 

 

15:08 Gepost door bibien in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

Commentaren

@Bibien Die vraag hebben we ons allemaal al wel eens gesteld....
Je moet proberen, en niet alleen na 20j, ook ervoor, om niet in een sleur terecht te komen. Dit klinkt moeilijk maar het kan... Je kiest op een bepaald ogenblik in je leven voor iemand... dat doe je niet zomaar... Soms loopt het fout maar elkaar na 20j nog graag zien kan hoor! Ik hoor je denken, die heeft gemakkelijk praten... Neen, het is niet gemakkelijk... je moet je draai zien te vinden in je eigen leven... je moet het zo opvullen dat elke dag een belevenis is, een uitdaging, genieten Bibien....!
Iedereen vult dit deel van zijn leven op zoals hij/zij dat wil en kan... en het loopt niet altijd van een leien dakje, echt niet.
Probeer je leven te leiden zodat het je gelukkig maakt...
Engeltjes kunnen niet bestaan zonder de druk van de duiveltjes achter zich te voelen.... en de sleur moet je zelf doorbreken meisje!
Maar het is goed dat je ermee bezig bent, wil zeggen dat je de sleur wil doorbreken! Hoe, dat komt nog wel....

Groetjes,
so far, so close

Gepost door: so far, so close | 08-02-07

ben der weer! Ja die vraag stelde ik mij ook al dikwijls.
Langs ene kant voelt het vrtrouwd en voel je je gesetteld.
Langs de andere kant wordt het zo een sleur dat je zou uitbreken naar ik weet niet waar.
Dat wil niet zeggen dat je het elders moet gaan zoeken maar
als je het overkomt zie je het verschil pas.
En dan ... wordt het moeilijk.
Maar geraak daar maar eens uit,
liefs BB

Gepost door: Black Bird | 08-02-07

Bibien,
Ikzelf ben al meer dan 20 jaar getrouwd (dit jaar 22 om precies te zijn) en kan je bevestigen dat je inderdaad zo gelukkig kan zijn. Let wel, het is niet simpel, en ik kan je verzekeren dat er dagen zijn dat ik mijn wederhelft zou kunnen wurgen, maar dat is vast wel wederzijds… .
Het komt er gewoon op neer dat je er zelf iets moet van maken en dat dàt niet eenvoudig is. Ik herinner mij nog levendig het eerste jaar dat wij gehuwd waren: constant ruzie over de kleinste futiliteiten en onnozelheden, zodat je op de duur begint te twijfelen of je wel degelijk de juiste beslissing hebt genomen. Wat later begin je te beseffen dat die futiliteiten er écht niet toe doen, en dat al die heisa ook niet nodig is.
Belangrijk is dat je altijd eerlijk blijft (ook tegenover jezelf) en je je niet begint te gedragen als die "rasdebielen" van het dorp waar jij woonachtig bent.
En ja, misschien komt het wel eens over als sleur (opstaan – werken – eten – slapen) maar er is niks zo aangenaam dan te weten dat er altijd iemand is waar je op kan terugvallen.
Als er dan ook nog kinderen zijn (in mijn geval 2 dochters van 14 en 18) mag je er gerust van zijn dat er meer dan voldoende commotie is om de 'eentonige' dagen te verdrijven…
Het is uiteraard een persoonlijke beslissing en er zijn zoveel factoren die een rol spelen, maar ik heb er (tot nu toe, je weet maar nooit !) geen spijt van…

Gepost door: alainke | 08-02-07

Het belangerijkste is dat je jezelf goed voelt en als dat het geval is gaan de personen in je directe omgeving zich ook al een stuk beter voelen.Maar als je het als een sleur begint te ervaren dan is de kans groot dat het fout loopt.Maar hoe komt het dat het een sleur wordt.Kan het zijn dat je uitgeleefd bent bij iemand,het vuur is weg, de warmte het doet je niets meer.Je vecht er tegen en je probeerd het terug te vinden maar de vlammen laaien niet meer op en het vuur doofd langzaam uit tot het volledig opgebrand is.En dan ga je onbewust opzoek of neen niet opzoek maar plots kom je iemand tegen of leer je iemand kennen waar het vuur weer brandend wordt en dan wordt het moeilijk om het vuur van je eigen relatie weer te doen branden.Maar is het zoveel beter bij het nieuwe vuur want ooit doofd het waarschijnlijk ook.

Gepost door: jurgen | 08-02-07

*** Iedereen heeft hier gelijk Bibien . Daarom smijt ik het even over een andere boeg .
De jaren die je samen doorbrengt ... in goede en slechte tijden zoals men dat zo mooi zegt ... bouw je een geschiedenis op ... zeg maar gerust een verleden en een verleden kun je nooit uitgewist krijgen (Ik heb het dan niet over baldadigheden maar over een doodnormaal gezin). Dat er sleur in je leven komt vind ik normaal ... we hebben alles al zowat gehad he en vandaar dat het gras dikwijls groener ziet aan de overkant tot ... ja tot je dat weer gewoon bent . We zijn mensen , geen dieren . Dieren btw , doen tot het einde van hun leven hetzelfde en zouden die dat ervaren als een sleur? Nee , zij leven op intuitie en wij op ons denken en verstand ... als we al verstand hebben :-(

Waar ik wel voorstander van ben is :" Blijf vooral jezelf en wees creatief (moet je met twee voor zijn) in het leven ".

Gepost door: Ellen | 08-02-07

Bibien even een reactie op je reactie bij ellen ik denk echt niet dat het gaat van de ene dag op de andere van vwala deze relatie gedaan en morgen een andere.Je hoort toch dikwijls van ik moet geen meer hebben maar vroeg of laat komen ze dan toch iemand tegen.En je hebt dan de gevallen zal ik maar zeggen die verliefd of gevoelens krijgen voor iemand terwijl ze een relatie hebben, is dat dan omdat ze geen respect hebben voor hun partner?In sommige gevallen misschien wel maar in andere gevallen niet en is het omdat het gewoon niet meer goed zit.Het is ook niet alle dagen hé dat je verliefd wordt.Ja je hebt er natuurlijk rondlopen die maar voor 1 doel contacten leggen en dat is zoveel mogelijk en zo snel mogelijk tussen de lakens en dat zijn mensen zonder respect.Hoch het kan allemaal zo raar lopen in het leven en gelukkig weten we vandaag niet wat morgen zal brengen al zou het soms wel handig zijn het te weten.

Gepost door: jurgen | 08-02-07

Aaah... Nu begrijp ik je reactie bij mijn post ook al beter. Inderdaad, de is-dit-alles-vraag komt bij iedereen voor op een bepaald moment. En er is ook zoveel meer te beleven dan hetgeen gebeurt binnen de straal van 100km rond je huis. Dit schrijf ik nu natuurlijk vanuit m'n eigen standpunt, aangezien ik mijn antwoord ga zoeken in Australië.
Toch moet je geen verre reizen maken om het antwoord te vinden. Het antwoord ligt in feite binnenin jezelf. Ben je gelukkig zoals je leven loopt? Wil je iets veranderen? Dan vind ik dat dat je goede recht is, nee, dat je dat zelfs moet doen! Dit op alle gebied bedoeld, niet alleen op vlak van de liefde.
Anderzijds zie ik het wel zitten om m'n hele leven bij één partner te blijven. Ik kan het natuurlijk nog niet weten wat dit geeft na 20 jaar... maar wat ik er mij bij voorstel (misschien té idealistisch) is een maatje hebben voor het leven, vriendschap, genegenheid, warmte en liefde. Het kunnen zijn wie je bent. Je gelijke vinden in de andere. Maar een half woord nodig hebben.
Ok, ik geef het toe, het ís idealistisch, maar daar wil ik wel naar streven en ik zal zoeken tot zolang ik die partner heb gevonden. Id est: steeds opnieuw de is-dit-alles-vraag stellen en conclusies trekken.
Tja... dat gaat maar door tot je echt gelukkig bent, denk ik. En wanneer is dat? Right...

Gepost door: Freggeltje | 08-02-07

Als ik mocht kiezen, dan tekende ik onmiddellijk voor 20 jaar (gelukkig) samen met dezelfde man.. Ik besef maar al te goed dat dat niet alle dagen even gemakkelijk is, maar dat is en blijft mijn droom..

De ouders van mijn beste vriendin waren in mijn ogen altijd nog HET voorbeeld dat het nog kon, verliefd blijven, 25 jaar nadat je getrouwd was....tot het nieuws insloeg als een bom: de man had zijn vrouw gedurende de twee laatste jaren bedrogen.. Ik was daar echt kapot van, uiteraard grotendeels omdat die familie mij nauw aan het hart staat, maar ook omdat mijn droom zowaar aan diggelen werd geslagen.. Nu ja, het is ondertussen al een half jaar geleden en mijn droom komt toch weer de kop opsteken hoor.. Maybe.. Someday..

Gepost door: CIA | 08-02-07

toch 20 jaar samen ment dezelfde man hoor en heel gelukkig zijn! groetjes

Gepost door: sylvie | 08-02-07

amai tis te zien dat je in de 'transition of 30 years' zit. (ja, al die leerstof voor examens hebben me toch iets opgeleverd) al die levensvragen. :)
ik denk dat niemand alleen maar 20 jaar gelukkig kan zijn met zijn partner. alle, bv mijn ouders zijn dit jaar 28 jaar getrouwd. een hele prestatie tegenwoordig. maar dat is ook niet altijd even vlot gegaan. ik denk dat het erop neer komt om elke keer weer bewust voor je partner te kiezen. en ik denk dat dat bij alles zo is. bewust kiezen voor je gemaakte keuzes. en als je daarmee niet meer content bent, andere keuzes maken. i know, gemakkelijker gezegd dan gedaan. maar soms moet je moeilijke knopen doorhakken om je eigen geluk na te streven. want een keuze, hoe hard ook, heb je altijd.
of course zullen er wel mensen zijn die het helemaal niet met me eens zijn. maar daarom is het ook mijn mening, eh. ;) mss dat je die vraag nog ns moet stellen als ik 20 jaar bij mijn partner ben. :D
enne, ook al volg je niet de vooraf bepaalde levensloop... zelfs dan kan er nog routine optreden. er is geen ontsnappen aan. ;)

Gepost door: beate | 08-02-07

IMU-stokje Hoikes, ik kom je dit stokje doorgeven. Meer info op m'n blog...
Ik kom na het weekend zeker nog bijlezen! Ik moest al weg zijn...
Dadaaaaaaa!!

Gepost door: Freggeltje | 09-02-07

Is dit niet genoeg? Goh. Tussen het meer en het minder ligt tevredenheid zeker?

Wat is een alternatief? Om de 2 jaar een andere partner? Avontuur kan heus wel in een relatie zitten, ook al zit dat in de kleine dingen van die relatie. Met geluk is het net hetzelfde.

Neemt niet weg dat deze hier zich die vraag ook heeft gesteld. Maar de beste vragen, zijn die waar geen antwoord helemaal juist o is.

Gepost door: <Trucido> | 09-02-07

allemachtig, bibien, jij hebt hier een praatclub voor mekaar gekregen :-)
goh, ik denk daar allemaal nie over na, anders word ik zot,en kben eigenlijk al zot genoeg

Gepost door: roedi | 11-02-07

Twijfels Goh, ik heb daar ook een beetje mijn twijfels over, hoewel die zogenaamde routine toch wel voor een beetje stabiliteit zorgt in je leven ...

Een mens heeft toch wel constanten nodig.

Je perceptie op een relatie hangt ook veel af van wat je bij je "thuis" gezien hebt en bepaalde drempels (zoals vreemdgaan) zijn dan ook gemakkelijker overschreden met de gedachte "het kan, want sowieso komen we het toch teboven".

Life is a bitch and then you die ...

Mopsie
kusje
x

Gepost door: Mopsie | 11-02-07

De commentaren zijn gesloten.