15-02-07

herinneringen

Een vraag die me tegenwoordig bezig kan houden vooral als ik dan aan dochterlief denk. Herinneringen...zij die kunnen verrijzen uit de dood.

 

Maar wat doet er nu bepalen welke opstaan en welke blijven liggen, veilig begraven in een diepe kuil?

Zo kan het regelmatig gebeuren dat zuslief zegt: ‘weet je nog...’.  En nee, dan weet ik niet meer, ook al was ik er vast en zeker bij.

Maar anderen...anderen blijven hangen en ik geraak ze niet kwijt. Van tijd tot tijd komen ze naar boven om daar onrust of vreugde te brengen...een gevoel dat ik niet thuis kan brengen...Een gevoel waar ik niet van hou omdat het macht heeft over mijn gemoedstoestand. Zo kan een vreugdelijk moment plots omslaan door één simpele herinnering.

 

En vaak, als ik in de ogen van dochterlief kijk vraag ik me af : welke zullen bij haar verrijzen later? En welke zal ze vergeten?

Het maakt me bang. Want elke stap die ik neem kan dé bepalende indruk achterlaten. En stel dat het net een negatieve of verkeerde stap is. Elke gemaakte dode zal een toekomstige levende kunnen worden, een levende die haar toekomst zal beinvloeden.

 

En onthouden we nu meer de vreugdevolle of juist de kwetsende? Ik leef met de kwetsende maar misschien enkel omdat er weinig vreugdevolle waren. Of heb ik net de vreugdevolle begraven? En heb ik daarom een negatief beeld over mijn jeugd?

Een koude jeugd waar de eerste knuffel pas op 17 kwam. Gevoelens waren voor niets nodig...en op die leeftijd kwamen ze te laat..ik had ze niet meer nodig.

En soms ben ik verdrietig, verdrietig omdat ik niet weet of het nu zo anders zou geweest zijn moest ik zijn opgegroeid in een huis van liefde en warmte.

Zou ik een andere persoon zijn? Beter of slechter? Uit ervaring leert men. Ik heb geleerd hoe het vooral niet te doen.

Zou ik deze wijsheid ook hebben moest ik warme handen om me heen hebben gehad?

 

Gisteren las ik (Annemie Struyf – mijn status is positief) : ‘doe goed en kijk niet om’.

 

Maar hoe doet men dat...niet omkijken...als de doden de levenden voeden?

 

11:25 Gepost door bibien in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

Commentaren

@Bibien Ik vind hier eigenlijk de gepaste woorden niet voor meisje.... Ik heb het niet meegemaakt maar kan mij inbeelden dat dit je jeugd en je verdere leven beinvloedt.. Dat kan niet anders... Gelukkig zijn er ook mensen die je die warmte wel geven...! Enne niet omkijken.... dit gaat niet altijd hé... daar moeten we ons ook bewust van zijn.... Pijnlijke herinneringen overheersen maar al te vaak!
Probeer elke dag zo positief mogelijk in te vullen... laat het negatieve niet te zeer overheersen....
Aaach Bibien, ik heb met je te doen! Maar probeer toch maar je warmte en liefde te geven aan diegenen die het verdienen.... want wat men geeft krijgt men meestal terug!

Lieve groetjes,
so far, so close

Gepost door: so far, so close | 15-02-07

goed of slecht ... Ik heb , wat jij hebt meegemaakt , ook meegemaakt Bibien en heb mezelf ook dikwijls die vraag gesteld: Welk persoontje zou ik geweest zijn moest ik als kind veel liefde en geborgenheid hebben ervaren. Op die vragen krijg je dus nooit antwoord en heb me daar bij neergelegd. Wat ik wel denk is het volgende: Ik weet hoe het niet moet en ik pak het dan ook anders aan. Liefde en geborgenheid geven staat bij mij hoog in het vaandel. Mijn kind zal op dat vlak niks tekort komen , maar ... omdat het leven voor iedereen een strijd is en we toch telkens weer worden geconfronteerd met de slechte kanten er van ... ook voor je kind ... is het aan ons om het leefbaar te maken en doen wat we vroeger NIET kregen. Onze voorouders toen , wij en nu onze kinderen zullen in het opgroeien de goede EN slechte kanten herinneren die voor ons voorgoed in het geheugen gegrift staan ... daar kan niemand onderuit ... dat is het leven . Je kind zal , hoe goed je ook je best hebt gedaan , het zijne herinneren en als je weet dat je gedaan hebt wat je kon , je jezelf niks hebt te verwijten.

lieve groet van me

Gepost door: Ellen | 15-02-07

Bibien Ik ben er van overtuigd dat jij je kinderen wel met veel liefde omringd dus geef jij ze wel wat jij een te kort aan had.Dat is nu eenmaal het leven Bibien, er zullen altijd goede en slechte herinneringen zijn.Maar bij de één zijn er meer slecht dan goede en omgekeerd dat is het lot zekers.Als kind sta je eigenlijk een beetje machteloos, je wordt geboren en hopelijk in een warm nest, je hebt het niet in de hand maar als ouders heb je het zelf in de hand allee toch wat betreft liefde en warmte geven aan je kinderen.

Gepost door: jurgen | 15-02-07

reactie back ... en of ik je begrijp!

Gepost door: Ellen | 15-02-07

Herinneringen komen uit je-zelf ... niet uit iemand anders. Ik bedoel ... ze maken deel uit van je leven. Wie je vandaag bent, is de voorlopige resultante van wat je hebt be-leefd en door-leefd. Positief en negatief. Per definitie is een leven een optelsom van positieve en negatieve zaken, van vergetelijke en onvergetelijke gewaarwordingen.
Ik schreef ... voorlopige resultante. Want gisteren ... vandaag ... morgen ... deed en doe je de indrukken op die je verdere leven zullen bepalen ... niet meer en ook niet minder. Blijvend bepalen, en niet blijvend. En weerom kan je zeggen dat die ervaringen en gewaarwordingen een voorlopige resultante zijn. Want een mens zoals jij (en ik, met permissie) is constant in wording, constant in beweging, in evolutie. Sommige zaken vergeet je inderdaad niet, sommige wel. En sommige zaken komen vandaag eens op om morgen weer gewoon hun rust terug te vinden. Het hangt af van jezelf in de eerste plaats, het hangt af van de personen in je dichtste omgeving, en zelfs mensen in een iets ruimere omgeving hebben een zekere positieve invloed.
Ik ben er zeker van dat je iemand bent die goed tussen de lijnen kan lezen ... maar toch kan ik je toch met oprechte duidelijkheid zeggen ... life is what you make it ! Het is een kwestie van evenwicht, hoe je op zo'n evenwicht uitkomt, zelf weet ik het niet zo goed, maar het komt er wel, op een dag.
Evenwicht vinden tussen positieve en negatieve zaken, en ik zou zelfs zeggen ... evenwicht vinden tussen verschillende positieve zaken.
Jezus Christ, zoals ik gisteren al vond bij Ellen dat de reaktie-ruimte te klein is, denk ik dat nu ook, zie. Herinneringen, best wel een heel interessant gesprekje waard ...
Morgen is er een nieuwe dag, en hopelijk is er dan enkel de herinnering aan de dag ervoor, en ik hoop dat je vandaag-dag de moeite was om positief herinnerd te worden.

Gepost door: twilightsinger | 15-02-07

Een oud Chinees spreekwoord zegt dat één vreugde honderd pijnen verdrijft.

Dank voor lezen en reageren op mijn blog.

Groetje

Gepost door: Willy | 15-02-07

hey ik begrijp het helemaal. Gelukkig heb ik een gelukkige jeugd gehad, het kwam allemaal later biju mij. naar de toekomst kijken blijft moeilijk als je het één en ander hebt meegemaakt. Veel mensen begrijpen dat jammer genoeg niet. Ikke dus wel!

Gepost door: beesken | 16-02-07

Hoi, ook ik ervoor een strenge moeder waar affectie
op de tweede plaats kwam, en bovendien was ik een kind van gescheiden ouders.
de herinneringen, daar behoud ik mijn kind ook van, al zal ze die ook zeker hebben.
Maar in goede zin hoop ik!
dus ook ik begrijp je volkomen.
liefs van mij,BB

Gepost door: Black Bird | 16-02-07

oh man, you're so deep

Gepost door: roedi | 16-02-07

het verleden bepaald onze toekomst ik ben wa geraakt met dit te lezen, wou eerst niet reageren. de knuffels mis ik nooit, want ik heb ze nooit gehad, ik weet dus niet echt wat het betekend.
gij zijt ongetwijfeld een goede moeder

Gepost door: watje | 16-02-07

Nog een dikke knuffel van me

Gepost door: Ellen | 17-02-07

Hallo,
ik ben hier terecht gekomen door een linkje op Beesken haar blog. Ik vond dit zeer interesant om te lezen ik kreeg er zelfs koud van! Je hebt dit zeer mooi verwoord ook! Laat allen die u niet begrijpen achter u en kijk dan opzij daar staan hen die u wel begrijpen!

Ik hoop dat je toch nog een fijne zondag tegemoet gaat!
Vriendelijke groetjes Vicky Xxx.

Gepost door: Vicky | 18-02-07

ook ik ... heb nooit knuffels gekend als kind en ook ik vraag mij af hoe ik zou geworden zijn en vooral of mijn huwelijk dan beter zou zijn geweest want ook daar heeft, in de beginjaren, het knuffelen dat ik dus niet kende gevolgen gehad, later heb ik mijn kinderen wel geknuffeld en nog altijd trouwens,
lieve groetjes van Paulien

Gepost door: Paulien | 18-02-07

mijn moeder zegt vaak tegen mij: 'gij herinnert ook alleen maar de slechte dingen, eh!' en soms vertel ik die dingen aan haar, gewoon om haar te kwetsen. omdat zij mij op die momenten pijn heeft gedaan. maar gelukkig heb ik ook mooie herinneringen. die zijn alleen jammer genoeg veel later gekomen.

Gepost door: beate | 19-02-07

dat is een vraag dat iedereen bezig houd en iedereen denkt daar ook eens over na... groetjes

Gepost door: sylvie | 19-02-07

De commentaren zijn gesloten.