15-06-07

I do it my way.

Beste vader van mijn kinderen,

 

Al 7 jaar wacht ik nu op enige positieve noot van uw kant. 7 jaar is best wel ééérg lang hoor!. Voor te wachten toch...

 

Al 7 jaar kijk ik toe hoe je de ene nogal rare en onvolwassen (fout mag je niet zeggen geloof ik) keuze na de andere maakt. Om om het even eerlijk en tussen ons gezwegen te zeggen: ik geloof niet dat ik nog de moed heb om er nog 7 jaar bij te lappen.

 

Samen doorstonden we al veel zware tijden of laat ons het anders en realistischer weergeven: ik doorstond de zware tijden die jij ons bezorgde. Ieder zijn taak en ieder zijn bijdrage zei je me vaak. Maar ik geloof toch eigenlijk dat ze hiermee niet willen zeggen dat de ene de zee met water moet vullen en jij de wijn uit de vaten haalt. Of zoiets toch, bij wijze van spreken hé.

 

Heel vaak heb ik gezwegen maar het moet me toch wel even van het hart dat het echt niet zo leuk was om alleen wakker te worden na een misval zo’n 3 jaar geleden. Tuurlijk probeerde ik te begrijpen dat jij ook het één en ander moest verwerken maar het had toch fijner geweest moest je er geweest zijn in plaats van bij een vriend pinten te gaan pakken.

 

En ach, iedereen heeft zijn ontspanning nodig, zeker in een gezin met twee kinderen, maar misschien had je dat stukje toch wat misbegrepen. Ontspanning wil namelijk niet zeggen dat je mag staan kussen met de achterbuurvrouw. Ik ben er vrij zeker van hoor! Ik zeg het nog vaak: gelukkig waren er die dag werken aan de gang zodat de dranghekken mij in toom konden houden. Achteraf gezien bestaan er wel leukere zaken om mee in de krant te komen...

 

Maar kom, wat ik je nu eigenlijk wil zeggen is het volgende: mijn geduld is op.

Hopelijk kan jij dat nu ook een beetje begrijpen.

Ik weet niet juist welke druppel de emmer deed overlopen maar volgens mij waren het hele rivieren tegelijkertijd.

En ik weet nog niet hoe het in de toekomst verder moet verlopen maar gelukkig leerde ik goed om per dag en per miserie te leven.

En ik weet dat je erop zal rekenen dat alles weer zoals vroeger kan zijn. Maar spijtig genoeg dien ik je te zeggen dat je mijn woorden ‘op een dag zal je wakker worden en alles wat je liefhebt zal verdwenen zijn’ best wel serieus had mogen nemen.

En op je vraag ‘waar ben je nu eigenlijk mee bezig’ kreeg je nog geen antwoord.

Bij deze wil ik je even melden dat ik mijn opties bekijk, probeer een eindbeslissing te nemen en vooral probeer ik een beetje geluk te vinden.

Vandaar ook mijn complete stilte deze laatste week mocht je het toevallig gemerkt hebben dat ik niet meer dan 3 woorden sprak.

  

Groet,

Bibien

 

P.S: mocht u vergeten zijn wie ik ook alweer ben: ik ben de vrouw die u 2 kinderen gaf, uw was en strijk deed, uw grillen pikte, nachten lag te huilen terwijl u op café; het huis poetste en mezelf totaal wegcijferde.

 

13:20 Gepost door bibien in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

Commentaren

holy guacamole meer krijg ik niet gezegd voor het moment...

Gepost door: beate | 15-06-07

Dag Bibien, na lange stilte van mijn kant maar wel steeds aanwezig te zijn geweest wens ik je veel zeer veel sterkte toe.Je verdient het niet om op deze manier je dagen te moeten slijten.Ik kan zeer goed begrijpen dat je het niet meer ziet zitten om zo verder te gaan en ik denk dat het hoog tijd is dat je het echte geluk mag vinden.Ik zou het niet meer dan normaal vinden dat jij zou gaan zoeken naar het geluk.Je weet nog wel een beetje hoe mijn verhaal ineen zat, wel ik begrijp het aan mijn kant niet meer terwijl ik geen cafeganger ben,terwijl ik elke donderdagnamiddag het dweilen van het huis voor mijn rekening neem,terwijl wij 98% van de gevallen samen de afwas doen en die andere 2% doen één van de twee hem alleen,met andere woorden wij helpen elkaar waar we kunnen maken geen ruzie,gaan allebei werken en hebben een pracht van een dochter.MAAAAR blijkbaar is dit allemaal niet genoeg en ondervind ik stilaan dat ik op plaats nr3 komt te staan.Ik heb er totaal geen problemen mee dat de dochter op nr1 staat maar met nr2 kan ik mij niet langer meer verzoenen.Nu sorry dat ik mij hier nu even laat gaan maar ik ben blij dat ik het eens kan wegschrijven.Dus ik wil maar zeggen als ik uw postje lees dat ik het van jou zou kunnen begrijpen maar bij mij niet.Ik hoop voor jou Bibien dat er een positieve wending komt in je leven en liever vandaag nog dan morgen want jij verdient meer dan dit.Veeel meer.Hou je goed Bibien.

Gepost door: jurgen | 15-06-07

Op een bepaald moment kom je op een keerpunt in je leven... je hebt dan de keuze... verder zinken... of het zinkend schip verlaten... Welke keuze jij moet maken, kunnen wij echter niet zeggen...
Ik wil je alleen maar veel sterkte wensen, en moed, moed om die keuze te maken die voor jou en je kinderen, de beste is... welke het ook moge zijn!

Groetjes,

Gepost door: so far, so close | 15-06-07

nou ik zou zegegn: een schop onder zijn luie ontverantwoordelijke kont en voor altjid weg ermee

Gepost door: jeronimo | 15-06-07

lap weeral zo'n egoist. (k snap die kerels eigenlijk niet)
en Jurgen, dan zijt ge al dan "de andere man", dan krijg je zoiets....

Gepost door: watje | 15-06-07

Piep! Jeetje zeg ... ga ik effe "piepen" bij de Willy, klik ik effe door en kom ik hier terecht ... middenin "het leven en hoe het niet zou moeten zijn ..."
Als dit autobiografisch is dan spijt het me heel erg voor jou ... ieder mens verdient het om het mooie in het leven te zien en mee te maken.
Nah!
Veel sterkte!

Gepost door: Dulcera | 15-06-07

Zo, Bibien, dat is hier ook weet een zwar(t)e dobber! Ik hoop ook voor jou dat het fictief is, maar ik ben ongeveer zeker van niet. Jammer. Moge iets je spoedig dolgelukkig maken en die nare gevoelens opzij schuiven.

Groetje

Gepost door: Willy | 15-06-07

Mannen ! Tja...als vrouw is het niet altijd gemakkelijk...maar het ligt eenvoudig : als hij je echt graag ziet, zal hij veranderen en zich meer met jou bezighouden. Indien het niet zo is, dan weet je genoeg. Het is wel jammer dat sommige mensen niet beseffen wat ze hebben...tot ze het kwijt zijn !
Ik hoop voor jou dat je het hem duidelijk kunt maken !!

Lieve kus

PS.: neen, ik ben niet gestorven...zie reactie op site van Ellen !

Gepost door: Another-man | 15-06-07

7 Schijnt een magisch getal te zijn in relaties... Met echtgenoot nr 1 liep het na 7 jaar fout af en nr 2... hmmm, dat verhaal hou je tegoed. Voor mijn gevoel sta je ondanks alles met beide benen op de grond en zal je voor jezelf ( en voor je kids) de juiste keuzes maken. Succes!

Gepost door: Nantie | 16-06-07

hopelijk waren dit de 7 magere jaren en komen nu de 7 vette jaren er aan. Ik hoop dat je het geluk nu mag vinden

Gepost door: ikke | 16-06-07

Damn wat een kl*tevent! Sorry voor deze titel :/
Iemand met zo weinig respect en zo'n groot egoisme verdient jou niet bibientje.
Ik hoop dat je een keuze kunt maken waar je volledig achter staat en ik heb het gevoel dat jij dat gaat kunnen meiske!
Wat er ook moge komen...ik sta achter je!
lieve groet

Gepost door: Ellen | 16-06-07

hoi Bibien dit hoeft geen één vrouw te pikken
want dat verdien je niet.
neem de goeie beslissing
dump die zak
en probeer een andere richting in te slaan.
Hij kan nog altijd een poetsvrouw nemen
of betaalde hulp
zo zal hij weten dat niks gratis is en respect een kleintje is om te leren
liefs BB

Gepost door: Black Bird | 16-06-07

7 jaar is wel heel erg lang . Wat weet je na 7 jaar meer over hem dan na pakweg 3 jaar. Heb je al iets ondernomen om je zelfstandigheid terug te winnnen ? Ze zitten hier allemaal wel te zeggen, dumpen, maar het moet finacieel allemaal wel haalbaar blijven en dat is niet eenvoudig met 2 kinderen. Veelal komen de vrouwen die toch de stap zetten in de armoede terecht. Als het autobiografisch is wens ik je veel sterkte en gezond verstand bij de beslissingen die je zal nemen. Je zelf helemaal wegcijferen is nooit goed alhoewel ik weet dat wanneer je kleine kinderen hebt ze al je aandacht vragen. Het is natuurlijk ook precies dan dat je de steun en hulp nodig hebt van je partner.

Gepost door: Duvel | 17-06-07

Ik kreeg echt tranen in mijn ogen toen ik deze post las, zo open, eerlijk en recht uit het hart... Ik vind het verschrikkelijk, wat je allemaal schrijft, en ik begrijp voor de volle 100% dat dit echt geen leven is... Want jezelf inzetten (uitsloven gaat ook al te ver) voor anderen, gaat wel, mits een beetje appreciatie die je erna krijgt...
En na al die jaren dat verhaal van de achterbuurvrouw ontdekken... Man man, ik heb hier echt geen woorden voor. Ik weet één ding, ik denk dat ik nooit zo sterk zou kunnen zijn, ik denk dat ik al lang gecrasht was en dit allemaal niet meer te boven gekomen was :-/
Ik wens je uit de grond van mijn hart alle moed toe die ik je kàn wensen. Ik hoop echt dat er verandering komt in je leven, al was het maar met een klein begin... Ik leef met je mee...

Gepost door: CIA | 17-06-07

ik stuur je *moed* en *sterkte* en *doorzettingsvermogen*!

Gepost door: Contessa | 18-06-07

De commentaren zijn gesloten.