22-06-07

klein en roos

Ik heb iets met schoenen. Nu hoor ik al licht gegrinnik achter de schermen in combi met de gedachte ‘hebben de meeste vrouwen niet iets met schoenen?’ maar mijn geval met schoenen is anders. De beruchte uitspraak ‘zelfkennis is het begin van alle wijsheid’ zou soms best kunnen vervangen worden door ‘schoenen zijn het begin van alle wijsheid’.

 

Daar waar ik vroeger eerder geneigd was om eerst te kijken naar de tanden of het achterwerk zal ik nu proberen eerst een blik op de schoenen te werpen. (jaja, om dan over te gaan tot het achterwerk)

 

Maar schoenen staan ook nog voor iets anders....

Iedereen heeft er vast wel eens ééntje zien liggen in de goot of op de autostrade.

Waar ik me vroeger geregeld afvroeg hoe die schoen daar kwam. Hele verhalen gingen door mijn hoofd. Vast wel mensen die op vakantie vertrokken en de schoen was niet goed ingepakt in de koffer op het dak van de wagen. Of vast mensen op de fiets die gingen sporten en de schoen viel uit de rugzak. Of een kindje in een kinderstoel en goh, hoe zou die mama verschieten als ze thuiskwam.

 

Tot een vriendin me het verhaal vertelde achter de schoen op de weg. Schoenen langs de kant bepalen de graad van het ongeval vaak zei ze me. Want er is vaak al een vrij grote kracht nodig om een schoen van de voet te rukken. En schoen wijst meestal op een zwaar ongeval....

En het type schoen, de kleur en de maat zeggen vaak meer over de betrokken persoon.

 

Vanmorgen zag ik hem liggen, op de baan Linkeroever, een kleine roze schoen, maatje 31 of 32. En ik dacht even hoe gelukkig ik was te weten dat mijn dochter reeds op school zat....

13:40 Gepost door bibien in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

Commentaren

Niet meteen het ergste denken hé Bibien. Hoogstwaarschijnlijk (en ik hoop het) is die uit één of ander vuilnisvat gedonderd...
Heb eigenlijk iets met laarzen.... ;-) Geen kinky boots hé... ook geen plastieken... gewone draagbare laarzen....

Fijn weekend nog!

Gepost door: so far, so close | 22-06-07

het kan idd van een ongeval zijn maar ook gewoon dat het ergens is uitgevallen ofzo. Niet direct het ergste denken want dat is niet zo gezond!! Altijd positief blijven denken!!
groetjes

Gepost door: sylvie | 22-06-07

*happy thoughts, happy thoughts*

Gepost door: beate | 22-06-07

inderdaad Het is inderdaad wel zo dat als je bij een ongeval komt en de linkerschoen is weggerukt van de voet dan is de persoon toch in 99% van de gevallen overleden.Als ik of mocht ik bij een ongeval komen dan is dit altijd het eerste waar ik zal naar kijken.Als 9 jarige pagadder heb ik in der tijd bij een ongeval helpen meezoeken naar een linkerschoen toen nog niet goed beseffende wat ik eigenlijk aan het doen was.Daar hoorde ik een brandweerman zeggen het zal niet meer mogen baten want de linkerschoen is uit en dit is inderdaad wel zo.Dit is iets dat mij altijd is bijgebleven.

Gepost door: jurgen | 22-06-07

Ik geloof veel eerder in de theorie van de mama of de papa die zich bij het uitstappen zal afvragen waar die tweede schoen toch naartoe is. En hij/zij is er heel zeker van dat dochterlief bij het vertrek beide schoenen aan had. Misschien eens even aan broertje vragen die naast haar in de auto zat en boos werd omdat ze aan zijn haren getrokken had. :-)
Prettig weekend, Lady Bibien!
Grts, JB

Gepost door: Joe Bradley | 22-06-07

das straf nu dat ge het erover hebt, ik was mij ook altijd aan het afvragen hoe die schoenen er kwamen. begon dan ook verhaaltjes te verzinnen, en ook later kwam mij die gedachte ook van accidenten.
maar daar mag je niet bij stil staan.

Gepost door: watje | 22-06-07

Raar......
Nu kom ik ook even bij m'n kinderjaren uit!
Hele scenarios speelden zich af in m'n kinderhoofdje. Van schoenen die stiekem uit een rijdende wagen werd gesmeten omdat ze pijn deden aan de voetjes. Of versleten schoenen, weggesmeten toen men net nieuwe had gekocht enz.
Maar nooit stilgestaan bij de gedachte aan een erg ongeval.
Weet je Bibien, wat zou ik op zulke momenten nog graag in m'n kinderlijke scenarios geloven.

lieve groet

Gepost door: Ellen | 22-06-07

de band die je hebt met je kinderen gaat overal door en voor. Zij zijn de enigen die je onvoorwaardelijk, in alle omstandigheden blijft steunen. Ook als je voor de zoveelste keer teleurgesteld wordt door hen. Tot ze oud genoeg zijn en het roer in eigen handen nemen. Maar ook dan blijft de zorg en bekommernis en zo moet het ook. Is die bezorgdheid er niet, dan heb je en je kind een ernstig probleem.
Blij dat je kind op school zat en huiveren bij
de gedachte dat het ook haar schoentje wel eens zou kunnen zijn. En eerlijk waar, telkens ik een schoen op de weg zie liggen denk ik ook steeds aan de eigenaar en wat er met hem/haar gebeurd zou kunnen zijn.

Gepost door: Duvel | 23-06-07

vanaf nu is het bij mij dus afgelopen met fijne bizarre verhaaltjes verzinnen bij de dingen langs de weg, nooit verwacht dat dit de echte reden zou zijn

Gepost door: belle | 23-06-07

ugh bib, zulke nachtmerriescenario's, daar zullen we maar niet van uitgaan zekers ?

Gepost door: roedi | 24-06-07

Don't worry, Bibien. Da's mijn schoentje - die is bij het aan de gang trappen van mijn autootje gewoon verloren gegaan. Kan je me zeggen waar hij juist ligt?


ps: scary story..kan niemand hier eens een film maken over schoenen?
Zou een kassakraker zijn.;)

Gepost door: trucido | 24-06-07

En zo ook kunnen vrouwen dromen van de 'gouden schoen', of mannen van een glazen schoentje waarmee hun prinses te voorschijn komt, of mensen die dromen dat ze naast hun schoenen kunnen lopen, of schoenen waarin de moed gezonken is.. Maar het aandoenlijkste beeld is elk jaar begin december weer het rijtje (klein)kinderschoentjes dat voor de haard staat te dromen van lekkers uit de fantasiewereld!

Groetje

Gepost door: Willy | 24-06-07

Piep! Dat van die schoenen wist ik, op de spoedafdeling komen heel veel mensen binnen die één of beide schoenen missen, en die mogen blij zijn dat het alles is dat ze verloren hebben.
Dat het dan altijd om een sterfgeval gaat is overdreven, ik heb massa's schoenen die helemaal niet zo strak zitten en die ik op één twee drie kan uitschuppen!
Mooi mijmermoment Bibien, alleen: ik zit al in het stadium dat ik hoop dat mijn kinderen zijn waar ze moeten zijn: in de les ...
;-)

Gepost door: Dulcera | 25-06-07

De commentaren zijn gesloten.