27-08-07

moeilijke basis

Ik krijg het Spaans benauwd. Benauwd bij de gedachte aan twee ogen en drie kinderen. Net zoals een moeder in spé bij haar eerste kind zich meestal af zal vragen of 'zij het wel aan kan' blijkt ook een derde zwangerschap nog steeds aan de dezelfde criteria te voldoen.

Spaans benauwd bij de gedachte dat het wel eens een dochter kan worden. Hoewel bibien ergens een lichte voorkeur heeft voor een klein meisje (alhoewel het ergens ook wel eender is want ik heb beide al :-)) denk ik soms ineens: ach, hopelijk wordt het een jongetje.

Gedachten voor een wel héél verkeerde reden....

Drie kinderen, twee ogen. 1 oog te weinig... Een oog te weinig om in't oog te houden dat niet één of andere perverseling zijn slag slaagt. Want is dat niet net iets waar elke ouder wel mee zit? Soms vraag ik me af of de onwetendheid niet simpeler was... Vroeger speelden de kinderen wel buiten. Er verdwenen er waarschijnlijk ook ja. Alleen keek men niet verder dan de neus lang was. En kindjes bleven buiten spelen. Er waren toen véél gelukkigen want wat is er leuker dan de vrijheid om ombezonnen met vriendjes en vriendinnetjes te spelen. En waarschijnlijk waren er ook een paar ongelukkigen. Maar die gingen de revue voorbij.

Nu spelen kindjes niet meer buiten. Want de kranten staan vol, tv beelden keren telkens weer. En 95% van de ouders zullen het risico niet nemen. Ook ik niet. Ook ik probeer het gouden kooi-tje in ere te houden. Tot grote spijt van dochterlief soms die met haar 7 snakt naar wat 'vriendjesvrijheid'.

En juist daarom zou een jongen makkelijker zijn denkt bibien soms.

Want zijn meisjes niet nét iets interessanter in de zieke wereld? Er zijn jongetjes ook ja...maar het merendeel...

En bibien moet het doen met twee ogen. Twee ogen, drie kinderen en een onzichtbare ketting.

 

15:29 Gepost door bibien in Algemeen | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

23-08-07

ik kan het niet.

Het is zo ver. Ik had er al een tijdje een vermoeden van en met het systematisch ontkennen dacht ik dat het wel zou verdwijnen. Niet dus.Obepaald. Bibien moet het bekennen: ik ben waarachtig een serieus preuts iemand! Een bekeerde non is er niets tegen!

Zo lukt het me maar niet te antwoorden op een dagelijkse vraag van de 7 jarige dochter. Elke dag opnieuw grote blauwe vragende ogen waarbij ik als een sneltrein wil wegrennen. Telkens opnieuw: 'mama, hoe komt die baby nu eigenlijk in je buik?' In het begin kon ik er nog tussenuitmuizen met het antwoord: 'goh, dat is een lang verhaal, dat zal ik morgen wel eens vertellen'. Dochter laat zich echter niet meer afschepen en ondertussen werd de vraag verlengd met het stuk 'en hoe komt die baby dan uit je buik'?

Ik dacht aan de bloemkoolVerlegen. Een bloemkool leek me makkelijk. Maar dan dacht ik aan de gevolgen. Dochter zou het toekomstig eten van bloemkolen weigeren. Altijd kans dan dat er op je bord een baby uit het eten komt. Ook de ooievaar vloog voorbij. Maar ach, dochter is best wel slim. De ooievaar zou het niet halen.

En dan werd bibien slimmer! 'Vraag maar aan papa, die weet dat goed' met een lichte grijns op mijn gezicht.Verzegeld

Papa deed een poging in de trent van: 'als twee grote mensen wat verliefd zijn dan ja, euchm, ja, dan gaan ze naar boven en dan ja, euch, hoe moet ik het zeggen, awel, dan gaan ze een spelletje spelen!.

Khad het zelf niet beter kunnen zeggen Obepaaldmaar dochter draaide eens met haar ogen, liet een zucht vallen en antwoorde op een degraderende manier: tsss papa, grote mensen doen helemaal geen spelletjes meer! Grote mensen spelen geen spelletjes, die gaan werken!

Dochter is nog steeds niet tevreden en de vraag blijft zich herhalen. En toch lukt het me niet te beginnen over de penis en de vagina en het vervolg. Bibien is te preuts! Verder dan 'awel hé' kom ik toch niet zonder te blokkeren.

Bibien hoopt nu gewoon nog een kleine uitstel van een jaartje of 5 te krijgen...

Of een vrijwilliger..een vrijwilliger zou ook wel leuk zijn.

11:14 Gepost door bibien in Algemeen | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

22-08-07

er niet over gaan...

Grappig. Grappig hoe sommige mensen de balk in eigen oog niet zien. "Wij hebben recht op onze meningsuiting" roepen ze van ver. Wat ze wel vergeten is dat andere mensen ook evengoed recht hebben op hun eigen meningsuiting.

Ik heb even getwijfeld. Getwijfeld of ik wel zou reageren op sommige zaken die ik lees. Niet alleen in de reacties op mijn blog maar ook op een niet zo propere campagne die bezig is op een andere blog. Op 'silent scream' kan u al een blik onder de sluier werpen. U vindt er de blog terug van een paar vingerkeswijzerkes.  Heeft silent scream dan geen recht op haar eigen levenskeuze? Wat deze ook mogen zijn?

En het enigste wat ik kan denken is : mensen, waar zijn we in hemelsnaam mee bezig? Is bloggen normaal geen leuke bezigheid voor zij die willen? En ieder zal wel zijn eigen reden hebben om een verhaal neer te zetten. Ook ik ja.

Laat ik even duidelijk stellen wat MIJN mening is waarbij sommige onder u ongetwijfeld zitten te popelen om hun onnodige commentaar bij reacties te plaatsen. Doe gerust. Ik lees hem met evenveel plezier als al de andere reacties.

1* Aan Luc: gelieve uw negatieve commentaar over andere bloggers niet in mijn reacties te plaatsen. Ieder zijn blog en ik ben nogal gesteld op mijn persoonlijke ruimte.  Verder wil ik u ook even meedelen dat deze blog nog steeds een fictieve wereld is. Ik heb misschien gewoon niet meer zozeer de drang om hier elke dag mijn ei neer te leggen. Er zomaar vanuit gaan dat uw negatieve commentaar onmiddellijk de stempel van waarheid dient te krijgen lijkt me toch wel erg kortzichtig.

2* Aan Marc: Kind van de rekening? Laat ons even realistisch zijn: elk geboren kind heeft kans om kind van de rekening te worden... of het nu in een goede relatie is of een slechte relatie. Een goede relatie kan op 5 minuutjes slecht worden. Een slechte kan ook terug goed worden. Ik kan morgen sterven. Zijn mijn kinderen dan kinderen van de rekening? Want dan groeien ze ook op in een 1 ouder gezin... Mijn kinderen kunnen kind van de rekening worden ja. Maar evengoed niet. En nu zijn ze het in ieder geval niet. Ik leef graag in de nu. Ik leef niet graag met zogenaamde glazen bollen.

Verder mensen zal ik géén reactie meer geven op toekomstige vuurstokerijen.

Mijn mening lijkt me hier duidelijk. Het is MIJN leven, MIJN beslissingen en MIJN blog.

Zolang IK er maar gelukkig mee ben.

 

 

 

 

09:03 Gepost door bibien in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |