28-11-07

schemerschaduw

Lang getwijfeld voor het verderzetten van deze blog. De waarom bleef door mijn hoofd gaan. Heeft het zin? Want zijn de letters geschreven op een virtueel stuk papier wel de waarheid? Verbergen ze niet meer? Tuurlijk wel. Net zoals de waarheid in de schaduw van de leugen loopt zijn ook sommige gevoelens hier niet juist. Ik kan ze niet meer schrijven. Om verschillende redenen waarvan er waarschijnlijk niet één goed genoeg is. Zo zijn er de ogen die ze lezen. Ogen waarvan ik niet wil dat ze mijn gevoelens nog kennen. Want ze zijn enkel veilig, hierbinnen. De waarheid is soms beter niet gekend.

Zo is er de leugen tov mijn ouders. Want ik krijg het niet gezegd. Ik kan het niet, met de vinger wijzen en zeggen dat zij verantwoordelijk zijn voor toch wel 85% van alle shit die ik al mocht meemaken.

Zo is er de leugen tov mijn vrienden. Want maar al te vaak denk ik dat ze mij niet kennen. Echt kennen dan. Geen weet van mijn verleden, geen weet van mijn heden en nog minder van mijn gedachten. Hoe zien ze mij? Sociaal? Niet op haar mond gevallen? Grappig? Zelfbewust en vol zelfzekerheid? Juist ja. Whatever you like.

Zo is er de leugen van de liefde. Want wil niet iedereen gewoon iemand om mee samen te zijn? Wil niet iedereen gewoon het gevoel hebben op iemand te kunnen terugvallen? Geloven we niet allemaal in hetzelfde sprookje tot uiteindelijk blijkt dat het happy end slechts verzonnen is? Ook ik kreeg het ooit ook te horen. De mooie woorden 'ik hou van jou ILY'. Maar guess what, de ILY hield wel van meer. Dat werd snel duidelijk. Achteraf uiteraard. En de verhalen waren voorspelbaar. Wat dacht je van 'oké ja, ik had even iets met haar maar ik het had niets te betekenen.(bekend??). Of wat dacht je van 'jij zal de enigste zijn en ik blijf op je wachten.' (tja, wachten duurt lang natuurlijk). Of nog een mooiere verbloeming: 'jamaar, zij is oud. En daarmee bedoel ik écht oud.'. Achteraf gezien bleek het dus allemaal ok te zijn zolang de tegenpartij maar oud genoeg is. Dan mag het. Maar ach...ik had ook geen recht van spreken. Want ik kon het niet. Liever een fout verstand dan een beschadigd hart. En ik koos voor het verstand. Ik koos voor zekerheid. Tot...

Maar al bij al ben ik nog maar weinig tegengekomen waarvan ik kan zeggen dat het geen leugen was.

 Dus waar sta je dan met je virtueel dagboek? In de rij der leugens?

14:51 Gepost door bibien in Algemeen | Permalink | Commentaren (22) |  Facebook |