27-12-07

Onverwacht en nooit gedacht

Eind November. Bibien had wat koorts. Niets om ongerust over te zijn want had niet iedereen een beetje last van wat griep? En geen tijd om bij stil te staan want nog zoveel te doen.

Een vrijdagavond en met 39° leg ik me neer. Slapen wil ik, niet meer en niet minder. Morgen zou het vast wel beter gaan. Maar het ging niet beter. Maar ach, de dokter van wacht was misschien ook niet nodig. Voor hem was het toch ook weekend... Wat bijslapen en het zou wel overgaan.

Zaterdag en zondag. Stilte in huis. Mama slaapt. Tot bibien op maandagmorgen beseft dat ze niet meer recht kan. Toch wel héél zware griep. De dokter kwam. Snel. En nog sneller werd bibien naar het ziekenhuis gebracht. Op een paar uur tijd ging het slechter en slechter. 47% zuurstof over in het bloed. Beademing. Paniek op de spoed. Verward vroeg ik me af waar iedereen zo een drama van maakte. 'heel ziek' hoor ik nog. Buisjes. Pijn. Smeken om medicatie. Denken aan de baby. Pijn lijden voor de baby. Medicatie is niet goed. Wegzakken in een ongekende roes. Twee weken waarvan achteraf weinig besef. Juist de pijn kan ik me herinneren. En dan hoor ik 'pijnpomp' en intensieve. Ging het over mij? Echt? Meer pijn in de rug. Epiderale, longpunctie, longvocht wegzuigen. Nee, geen algemene verdoving. Denk aan de baby. Twee stervende mensen naast me. Gekreun de ganse nacht. Waar ben ik? Is dit de hel? En dan een helder moment. Wat doe ik hier? Haal me hier weg. En voor het eerst in mijn leven kwam ik echt op voor mezelf. Je haalt me hier binnen het uur weg brulde ik tegen de dokter. Het is geen spelletje zei ze mij. Het is te gevaarlijk. Het is mijn lichaam en mijn woord riep ik haar na. Sirene, ambulance, kennedytunnel, pijn. Maar weg. Op weg. Naar een plaats waar ze me misschien wel konden helpen. Waar ze zouden stoppen met prikken en nutteloze testen.

En zo kwam ik in het uza. Al snel op mijn gemak. Lieve mensen. Minder pijn. Veel licht. Geen stervenden rondom mij. Rust. En vooral: mensen die menselijk waren.

23 december. Ik wil naar huis. Al 3 weken zie ik de kinderen amper. De pijn is houdbaar. En de vreugde doet de rest wel vergeten. Dokters weten het niet goed. Het is te snel. De linkerlong is zwaar ontstoken geweest. Ook het longvlies en het longvocht konden niet ontsnappen. Maar bibien was zeker van haar stuk. Een thuisverpleegster komt elke dag een infuus steken. Pijnlijk. Blauwe armen. Suf en moe.

Maar bibien is thuis.

Het was een fijne kerst. Een kerst met waardering. Somber maar waardevol. Want we wisten allemaal dat het een nippe kerst was.

Om niet meer te vergeten. Bibien vond een stuk van zichzelf. Opkomen voor mijn wensen, vasthouden aan mijn wil. Een nieuw jaar. Eentje waar ik ook van betekenis ga zijn.

16:22 Gepost door bibien in Algemeen | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

Commentaren

Niet janken en alles kunnen relativeren is je grote kracht.
Guy

Gepost door: Guillaume de Montségur | 27-12-07

ammaai chapeau!

Gepost door: mieke | 27-12-07

ja jong... pff, blij dat ik je nog "hoor" ze......dikke x van mij!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Gepost door: anima negra | 27-12-07

inderdaad amai

Gepost door: watje | 27-12-07

Het past niet om nu hier te jeremiëren na die sterkte die je hebt getoond voor jezelf en de baby. De laatste regels lees ik wel héél graag van je, Bibien!

Groetje

Gepost door: Willy | 27-12-07

Amai, da's ni min, zeg.
Veel beterschap nog.

Gepost door: els | 27-12-07

Je bent echt wel van ver gekomen! Straf dat je het besef had daar weg te willen en naar UZA te geraken. Voor het nieuwe jaar wens ik je dan ook veel beterschap!
Groetjes

Gepost door: Breeg | 27-12-07

Hallo Bibien,
heb zelf geen blog, maar kom hier en daar wel eens lezen - ook bij jou, en vond al dat het zo lang duurde.. gelukkig ben je weer alive & kicking, houden zo ! :)
Prettige feestdagen, & een liefdevol 2008
Marleen

Gepost door: Marleen | 28-12-07

Piep! Goh ... wat erg dat jij zo ziek geweest bent.
En hoe fantastisch dat het nu weer beter met je gaat!
Nog heel veel sterkte en beterschap, en dat het in 2008 makkelijker en gezonder mag gaan!
zwaai,
xxx

Gepost door: Dulcera | 28-12-07

Levenswil, levenskracht ... Een goeie gezondheid, da's al wat een mens moet hebben, al de rest in het leven valt te relativeren ... Blij dat het ondertussen al wat beter met gaat, Bibientje !
Hou je sterk.

Prettige feestdagen en een gezond 2008 !

Mopsie
x

Gepost door: Mopsie | 30-12-07

Ik wil me aansluiten bij al deze lieve wensen voor een gezegend 2008 en vooral 't allerbeste voor je "nieuw" leventje. Je bent een sterke vrouw, heb veel respect voor je!
lieve groet

Gepost door: luna llena | 01-01-08

Blij dat je er weer bent... hopelijk brengt 2008 je alles wat je ervan verwacht!
Liefs,

Gepost door: Nantie | 01-01-08

Amai ik schrok, blij te horen dat het alweer een stuk beter gaat! Ik wens je een mooi, gezond en liefdevol 2008

Gepost door: Blue | 04-01-08

Amiaa, dit is niet niks. Veel beterschap

Gepost door: Wendy | 07-01-08

hmmm en dan kom ik nu pas kijken...
en lees ik dit...
en ergens voel ik je héél dichtbij...
Bij mij is het met nieuwjaar cruciaal geweest
en het UZA was dan de enige mogelijheid geweest, ondanks de talrijke ziekenhuizen iets dichterbij.
De longen hier blijken wel normaal... Maar afzien, meisje, met een baby dan nog... Alle respect...
Hier gaat het van kwaad naar erger, of ik weet niet wat het is. Mijn lijf doet pijn. Overal... 'Moet ik de dokter terug laten komen', vraagt mijn moeder bezorgd... Maar die man is hier al zoveel geweest... Dokter 2007, dokter 2008. De jaarovergang vierde ik in pyjama, uitgeput en om elf uur had ik al zin in mijn bed. Op nieuwjaar was ik 'op'... Het gespreksonderwerp aan tafel ook gezien ik niet stopte met hoesten en ik daar maar in de zetel lag mijn adem te zoeken...
RESPECT dus... Vechten tegen jezelf, voor die baby... Stoer zijn, af en toe is het niet zo 'ok'... Maar ik pleit even schuldig.

Hoop dat het nu wat beter is met jullie. Hold on miss x (en beste wensen)

Gepost door: abnormalia | 11-01-08

De commentaren zijn gesloten.