24-01-08

a treasure of regret

Daar waar ik vroeger al dacht recht te hebben op een standbeeld naast 'de denker' van Auguste Rodin lijkt het thuiszitten mijn denkverslaving enkel maar te vergroten. Neem daarbij ook nog eens de twijfelverslaving en mijn dagen zijn goed gevuld..of toch op zijn minst mijn hoofd.

Zou ik het nu anders doen? Nu, nu ik weet wat 'de later' is achter mijn beslissingen. Nu ik weet welke vorm mijn leven op dit moment heeft. Want enige andere keuze in het verleden en mijn pad had er helemaal anders uitgezien. Misschien wat groener? Wat meer gras? Of juist een modderpoel?

En nog steeds weet ik het niet. Mijn kinderen zijn gelukkig. Meestal toch (mensen in de huidige consumptiemaatschappij lijken niet meer 100% gelukkig te kunnen zijn maar dat is een andere kwestie.

En ik? Ben ik gelukkig? Gezien het antwoord ergens tussen ja en nee ligt lijkt er toch een evenwichtige balans te zijn :-). Ja ik ben gelukkig. Gelukkig om het leven in me dat een hele tocht met me maakte en er toch nog in slaagde te overleven. Gelukkig met mijn gezin dat elke dag wel lijkt bij te leren. Zo proberen we te luisteren naar mekaar. En ook al faal ik soms door mijn geduld te verliezen, we proberen het toch maar.

En ongelukkig? Het stukje verleden dat ik moest achterlaten om dit geluk te bereiken. Het hart dat nooit meer heel zal zijn. De pijnlijke plek van een zielsgenoot te verliezen. Spijt. Herinneringen. Verlangens.

Onlangs las ik ergens 'Vergeet niet dat dat wat je nu verdrietig maakt eens je vreugde was'.

Dus ik waai, naar mijn verdrietige vreugde. In de hoop 'ooit' tegen te komen.

09:25 Gepost door bibien in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

hoop! wat een zwaar woord hé, tenminste het gedachtegoed ervan.

Gepost door: watje | 24-01-08

Blij dat je terug bent. Net als liefde en haat, liggen vreugde en verdriet toch vaak heel kort bij elkaar. Hopelijk zal het nieuwe leven je dagen kleuren en dat je dan nog veel mag denken over vreugdevolle momenten...
Groetjes

Gepost door: Breeg | 24-01-08

'Eén vreugde verdrijft honderd smarten', zegt een Chinees spreekwoord. Begin eraan, Bibien, en laat 'ooit' maar wachten. :-)

Groetje

Gepost door: Willy | 24-01-08

Ne regrette rien... Keuzes maken is onvermijdelijk, maar nooit en te nimmer mag je er spijt van hebben. Zie het als een manier om te leren, leren van en over het leven. Je wordt er wijzer van, kennis breidt zich uit. Je komt steviger in je schoenen te staan, weet beter je richting te bepalen. En mocht dat onverhoopt naar een ongewenst resultaat leiden zijn er altijd weer nieuwe keuzes te maken en andere wegen te bewandelen.

Gepost door: Nantie | 27-01-08

yow vandezomer komde maar eens langs de redactie he ! grtjs :-) x

Gepost door: roedi | 28-01-08

ooit als de brug tussen vandaag en morgen
ok, maar een brug kan wiebelen
op een brug kan je de wind ook voelen
laat het maar gieren door je lijf
leven is een beetje stapvoets oversteken...

x geniettentiet!

Gepost door: abnormalia | 07-02-08

De commentaren zijn gesloten.