08-12-08

alles niet - niet alles

Praten over je angsten. Praten over je verlangens. Uiteindelijk te moe zijn om te praten.. Gevoelens die mijn dagen vullen.

Ik ben er uit. Ik wil alles niet. Of was het nu niet alles? Vraag het me vandaag en het antwoord zal anders zijn dan morgen.

Ik probeer het te vertellen. Maar hoe kun je iets deftig uitleggen als je je eigen angsten niet onder ogen kan zien? Als ik me ziek voel na een poging? Misschien ben ik er gewoon niet klaar voor. Misschien ben ik er ook nooit klaar voor. Misschien wil ik het morgen wel.

Ik voel het aan als een draaimolen. Je weet niet wanneer de wind hem doet stoppen op welk moment. Zoals met mijn muurtje...steentje eraf...steentje erop..twee eraf..

Van sommige gevoelens liep ik al zo lang geleden weg. Verbannen werden ze. Niet voelen is soms beter dan te heftig voelen. Niet voelen kwetst niet. En je merkt...merkt dat men wel kan kwetsen..merkt dat sommige gevoelens het reeds doen. Wantrouwen, jaloezie, angst, gemis...Gevoelens die waarschijnlijk voor een groot stuk dicht bij liefde staan. En je vraagt je af of het gevoel van liefde opweegt tegen de andere gevoelens, gevoelens die je niet meer ging toelaten..

Je hoopt...hoopt dat de mindere gevoelens verdwijnen..maar je voelt ze opwakkeren..met kleine woordjes..Je beseft je oneerlijkheid. Deze keer is er (nog) geen basis van wantrouwen. Zelfs in geschreven woorden kan je blijkbaar de onzekerheid niet weglaten. De (nog) is er eentje teveel. Of een terechte? En toch lijkt het soms alsof je het de kans niet wil geven. Niet nog een keertje houden van...om dan te beseffen dat het allemaal voor niets was... jaren voor niets..Niet meer heel je leven aanpassen of omgooien...om na al die tijd te beseffen dat je lucht liefhad.

Maar wie zegt dat je deze keer niet voor de jaren van alles staat? Waarom mag het niet eens anders zijn? Misschien is dat wel juist het dekseltje..dat je niet meer wil passen omdat je eigen potje al wat roest afgeeft maar mits een likje verf weer als nieuw kan zijn...

Misschien ja.

 

16:42 Gepost door bibien in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

zalle kik het eens zeggen ik snap het

't zou handig zijn om met die drie woorden alles gezegd te hebben... maar dat is het niet.
Alleen stel ik jou de vraag die ik me momenteel ook stel, zij het vanuit een andere context, maar ergens met hetzelfde doel...

Waarom opgeven wat naar je toekomt uit angst als al wat je nu hebt in principe alleen maar beter kan...
Even is toch ook leven?
En als alles nu 'ok' is... waarom dan tegenhouden wat zoveel zuurstof kan geven?
Ontnomen worden kan alles... maar is er achteraf, in the long run dan geen 'what if' die je altijd had willen invullen, met welk resultaat dan ook?
Ogen heb je gekregen om te kijken en niet om je oogkleppen op te zetten. Oren heb je gekregen om te luisteren, niet om ze toe te stoppen en een hart heb je gekregen om te laten werken, niet om in de diepvries te stoppen...

Of hoe ik mezelf bij deze moed inpraat...

Gepost door: abnormalia | 08-12-08

Bibien wat geweest is is geweest en de klok kan je niet meer terug draaien.Als jij nu inziet dat liefde meer is dan dat je tot nog toe gewoon bent wie zegt dan dat je daar niet mag van proeven.Wie heeft het recht u dit te ontzeggen.NIEMAND!!!Het is hoog tijd dat je met volle teugen je hart kunt openstellen die je hart dan met zeer liefde zal vullen.Wees niet bang,sluit je niet af van wat zo mooi zou kunnen zijn,geef het een kans wat heb je te verliezen.Liefde geven is zo heerlijk,liefde ontvangen is zo heerlijk,maar dit kan enkel perfect lopen als beide personen nog open staan om elkaars liefde te laten voelen.Veel succes Bibien ik hoop dat je nog zal overspoeld worden van liefde.Vele mooie jaren staan nog op je te wachten.

Gepost door: Jurgen | 08-12-08

Ik snap je ... Je verkiest de ellende die je kent, of het leven dat je kent, boven de ellende die je niet kent, maar die je verwacht. Ik denk dat ik in jouw geval knal het zelfde zou doen.
Niet dat dat het verstandigste zou zijn, of het slimste, of wat dan ook, gewoon omdat, als er geen garanties zijn, ik niks koop.
Of zoiets, weet ik veel.
Maar ik leef zo met je mee nu, heel heel heel erg.
Hou je sterk!

Gepost door: Habibi | 08-12-08

Van gevoelens kan je niet weglopen, Bibien. Gevoelens verbannen is ze verdringen, maar je weet ze wel zitten. Niet voelen is ontkennen, maar het gevoel blijft zichzelf bevestigen. Niet willen voelen kwetst misschien minder, maar kan de pijn niet milderen. Wantrouwen, jaloezie en angst zijn op hun best bij een gemis aan liefde. Dus doe dat likje verf maar.

Groetje

Gepost door: Willy | 08-12-08

Moeilijk, verschrikkelijk moeilijk zo'n twijfels.
Zelf ben ik geneigd te zeggen "als je zoveel twijfels hebt, begin er dan niet meer aan". Maar iedereen steekt op een andere manier in elkaar... Sommigen moeten het kunnen beredeneren, die reden om voor iemand te kiezen. Voor mij moet het een onvoorwaardelijk goed gevoel geven. Ik geloof dan ook niet zo in een "tweede kans"... alles wat de eerste keer problemen gaf, gaat vroeg of laat terug komen en weer problemen geven...
Maar alleen jij kan weten wat goed is voor jou... Sterkte!

Gepost door: Breeg | 09-12-08

De commentaren zijn gesloten.