10-12-08

roltrap naar het leven.

Ik deed het. Gisteren. Plotseling. Zonder voorbereiding. Als men de jaren van nadenken even wegdenkt toch.

Ik zei het hem. Zonder dralen. De woorden die ik al die jaren niet gezegd kreeg. Woorden die ik zo vaak dacht. Gedachten zijn makkelijk, het effectief zeggen iets moeilijker.

Ik wil dit niet meer zei ik hem. Ik wil ermee stoppen. Ik ben niet gelukkig. Ik wil uit deze relatie. Harde woorden zochten zich een weg door het luchtruim. Een bevend lichaam, tranen over mijn wangen. Maar ik ging door. Door met het volgen van mijn gevoel. Door om geen weg terug meer te nemen.

Opluchting vulde mijn lichaam. Rust. Eindelijk. Het is goed zo. En ook al voelde ik zijn 'pijn' door mijn woorden heen, toch bleef het stemmetje in mijn hoofd de bovenhand halen: het is ook beter voor hem.

10 jaar gegeven. Om uiteindelijk nog enkel voor de kinderen te leven. En we zullen het ook blijven doen, voor de kinderen leven. Geen harde scheiding, geen verdeling maar rustig aan afbouwen waar we vroeger voor vochten. Rustig aan tot een situatie komen waar iedereen goed mee is. hij apart, ik apart en de kinderen.

We konden nooit praten, hij en ik. We kwamen nooit overeen. Hadden andere dromen. Andere verwachtingen van het leven.

Ironisch om dan te zien dat praten over uiteen gaan, over oplossingen voor de kinderen zoeken, verdeling,... wel lukt.

Het is goed zo. Voor iedereen.

 

11:29 Gepost door bibien in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

"That's one small step for man; one giant leap for mankind". vanuit den buik
is het eruit

en bibien zag dat het goed was...
wat moet een mens daar nog meer aan toevoegen...

You've said and done it all.

Babystappen zetten
één na één
om uiteindelijk te merken dat je 'vooruit' gekomen bent...
eigenlijk is de verwondering en bewondering even groot dan als je dat van een kleintje ziet...

Een heel andere context, maar ook ik ga binnenkort leren stappen...
ik hoop dat ik er evenveel 'rust' in vinden zal als jij.

You've done it babe!
hug!

Gepost door: abnormalia | 10-12-08

rust voelen dan weet je dat je de juiste beslissing hebt genomen.

mijn mailbox en gsm staan paraat als het nodig is, eh!

Gepost door: beate | 10-12-08

Je deed er blijkbaar jaren over...
Niemand kan dus zeggen dat je er niet voor gevochten hebt. En vechten vergt veel van een mens...
Té veel. Tot de bom barst...

I wish you all the best...
Sterkte!

Gepost door: Freekie | 10-12-08

Een serieuze knoop die je hebt doorgehakt. Als je er opluchting bij voelt, kan je wel zeker zijn dat je inderdaad de juiste beslissing nam.
Sterkte!

Gepost door: Breeg | 10-12-08

moedige meisje ik bewonder je...........

Gepost door: anima negra | 10-12-08

Hoe dan ook, Bibien, ik wens je een HST-roltrap naar het geluk van jou en je kids. En voortgaande op hetgeen ik hier al van je gelezen heb, dunkt me: eindelijk!

Groetje

Gepost door: Willy | 10-12-08

Hoi Bibien,

Ik kan me voorstellen dat er een serieuze last van je schouders gevallen is nu je deze beslissing genomen hebt.
Al die opgekropte emoties zijn eruit nu...
Tijd om de dingen allemaal te ordenen en een nieuwe weg in te slaan.
Ik hoop dat jullie het nodige respect kunnen opbrengen voor elkaar om alles zonder heibel te regelen... in het belang van je kinderen uiteraard !
Laat dat altijd een prioriteit zijn...
Ik weet het wel, ze zijn nog jong en passen zich waarschijnlijk heel snel aan maar toch...
Ze hebben struktuur en een warm nest nodig... blijf hen dit ook geven ... allebei !

Ik wens je veel succes en veel moed en sterkte !

Lieve groetjes,

Gepost door: M&M | 11-12-08

Wat ik vroeger voelde aankomen -en dan plotsklaps weer omsloeg- om nu vast te stellen...Dat het goed is. Je spartelt je er door Bibien, dat weet ik ook.

Gepost door: casper | 12-12-08

Misschien is het voor hem ook een opluchting en wist hij ook niet hoe dit te vertellen.Ik wens je alvast veel succes toe.

Gepost door: Jurgen | 15-12-08

na dit te lezen, en ik begrijp het wel heel goed, zijn er toch (wat enkel mij betreft) zaken die ik totaal niet versta, en ook nooit zal verstaan, ik heb hierbij toch weeral een raar gevoel, een gevoel dat ik heb naar meer vrouwen toe die ongeveer in dezelfde situatie zitten (het woord situatie is een beetje ongelukkig gekozen, maar soit), een gevoel waarbij ik enorm veel vraagtekens heb, en eigenlijk is het maar één groot vraagteken. ik ken u niet, kan er ook niet over oordelen, wil er ook niet over oordelen,heb er enkel maar een raar gevoel bij.
verder wens ik jullie allen het beste wat de toekomst ook zou wezen.

Gepost door: watje | 24-12-08

Na een lange afwezigheid wou ik nog even je blogje lezen..en dan deze post.

't is even slikken.

Maar de beste beslissingen zijn soms wel de moeilijkste..
Beslissingen zijn nqoit juist of fout, maar je moet er wel achter staan. Je 'rust'gevoel zegt genoeg denk ik..

Succes en moed!

Gepost door: Trucido | 31-12-08

Wijze woorden Geniet van de (innerlijke) rust en neem vooral de tijd voor jezelf. Het zal in de praktijk lang niet altijd meevallen, maar je bent sterk en dapper. Succes!

Gepost door: Nantie | 17-01-09

De commentaren zijn gesloten.