25-09-09

Wat als...

Wat als...

je het gevoel hebt dat je teveel gevochten hebt. Zinloos.

je weet dat het toch nooit zal veranderen. Het verleden te diep. Geen kans op een toekomst. Wat ze ook zeggen.

je niet het gevoel hebt dat iemand je ooit zal kunnen helpen. Dat alles al kapot was voor je nogmaar aan het leven begon.

je beseft dat het leven moeilijk is maar dat het plannen van een beter iets op zich even moeilijk lijkt.

je gewoon leeg bent.

het gewoon genoeg is geweest...

Wat als...

 

10:39 Gepost door bibien in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Hoi Bibien,

Je gaat doorheen een moeilijke tijd en je denkt dat niks nog zin heeft... Dat is het moment om mijn tekstje dat ik je ooit gaf nog eens te lezen, even rond je heen kijken en kijken naar die twee schatten van kinderen.. en voelen wat je echt gelukkig maakt, voelen waar je het allemaal voor doet!
Stukje bij beetje zal ook jouw leven in de plooi vallen, begin bij het belangrijkste en je zal zien dat de rest volgt!
Hoofd omhoog, borst vooruit Bibien!
Veel sterkte!

Lieve groetjes,

Gepost door: M&M | 25-09-09

de leegte gaapt je grijzend aan
en de tijd vervliegt
als sneeuw voor de zon
huizenhoge clichés
bouwen zichzelf tot wolkenkrabber
verscholen in het wolkendek
aanschouwend en gewoon be-levend
naar wat er allemaal rondom gebeurt

binnenin een woordenstorm
een gevoel dat knijpt
herkenbaar, o ja, zo herkenbaar

en slikken
en gewoon door de dag komen
stap voor stap en ergens ook gewoon
zonder nadenken

het leven is wat het is
met al zijn betekenis
en ook met al zijn leegte
uitgehold
en even zonder pitjes

maar met de wetenschap
dat het ooit weer 'vol' zal zijn

stap per stap
als een baby
gewoon
...

x

Gepost door: abnormalia | 25-09-09

Dan... ... zit je net iets te lang met het hoofd tussen de knieën, of sluit je jezelf net iets te lang op in een te kleine ruimte...
Hef dat kopje op, stamp die deur open en kijk om je heen... Er is zoveel om je heen die de moeite loont.
Veranderen kan altijd, de toekomst is er voor iedereen én voor altijd...

Moeilijk gaat ook... Don't go down without a fight!
Zet die donkere bril af en ga voor die roze...
Esthetisch gezien lijkt die roze bril een ramp, maar je ziet er zoveel beter mee ;-)

Gepost door: Freekie | 25-09-09

Omdat ik al je stukjes op je blog gelezen heb, weet ik haast zeker dat je kracht groter is dan je twijfels, dat je vaardig kan relativeren en reflecteren, Bibien. Wat als je beseft dat iedereen altijd moet vechten voor en in het leven? Wat als, wat ze ook zeggen, men geluk vindt waar men er altijd achteloos aan voorbij is gegaan? Wat als men meer gaat leren uit de ervaringen van anderen dan uit hun goede raad? Wat als je je voortdurend afvraagt: hoe goed moet beter zijn? Wat als blijkt dat, op een hoop miljonairs na, iedereen het moeilijk heeft om zijn plannen te verwezenlijken? Wat als je die leegt weer gauw vult met goednieuwsspul en ons dat als de bliksem bezorgt?

Groetje en -voor deze keer- a big hug. :-)

Gepost door: Willy | 25-09-09

Soms overvallen emoties je als metershoge golven die je onderdompelen in een verkillende duisternis waar geen plaats lijkt voor hoop. En toch… is die hoop hoogstens maar een armlengte van je af. Je hoeft enkel maar je hand uit te steken in de overtuiging dat er iemand zal zijn die je weer het water uit trekt. Die iemand (dat zal je niet verbazen) ben je meestal zelf. Want JIJ bent degene die verder moet willen. Als je dat eenmaal besloten hebt, is er voor alles een oplossing te vinden, hoe onvolkomen die ook mag zijn.
In mijn meest duistere momenten vind ik inspiratie in onderstaande woorden.
Ik hoop voor jou hetzelfde.

Waar het om gaat.
Begrijpen wat je niet langer van dienst is (of dat misschien nooit geweest is) en een nieuwe weg zoeken.
Weten wanneer het tijd wordt om iets te rusten te leggen.
De verleiding weerstaan om een slachtoffer te blijven en kijken naar wat je kan doen in plaats van verstrikt te blijven zitten in angst en beschuldigingen.
Je omringen met mensen en activiteiten die het beste in je naar buiten brengen en die voorkomen dat je binnenin in elkaar zakt en wegglijdt.
Genoeg integriteit opbrengen om op de best mogelijke manier voor jezelf te zorgen en het belachelijke zelfopofferingsgevoel dumpen (want wie heeft er baat bij als je je levensenergie laat wegsijpelen?).
Je herinneren wanneer je het meest gelukkig was, het meest tevreden, het meest vredevol; en hiermee het juiste recept samenstellen voor je ziel. Jezelf de tijd gunnen en de toestemming geven om te genieten van de dingen die je hart doen zingen.
Open staan voor nieuwe ervaringen waarvan je nog nooit gedroomd had, en jezelf de vrijheid geven om op avontuur te gaan, hoe klein het ook mag lijken.
Jezelf eindelijk eens een plezier te doen en de stemmen in je hoofd muilkorven die je willen doen geloven dat je er niks van bakt, niet capabel bent, dat je altijd faalt, of het niet waard bent.
Het gaat om vragen om hulp.
Het gaat om leren ontvangen.
Het gaat om je ziel genezen.
Want dat is mogelijk.
Echt waar.

Sterkte

Gepost door: Birdie | 28-09-09

De commentaren zijn gesloten.