22-11-09

slechts een woord...

Voor sommige zijn woorden slecht woorden... Voor mij betekenen ze zoveel meer...Want mooie woorden kunnen ook slecht zijn. Dat leerde ik tenminste...Woorden zijn pas mooi als de daden erachter evenredig zijn.

Het woord ''vriend.''...een mooi woord ja...ik heb ze graag... Sommige toch.

Ook vriend had mooi geweest. Ik had het er voor over. Ieder zijn grenzen en beperkingen. Ook ik..ook hij...Ik had respect voor zijn beperkingen...en boog..en gaf..en gaf..en gaf..

Ook hij vocht. Zei hij me. Woorden....

Vriend...ik probeer het te interpreteren. ik probeer er nog een excuus voor te verzinnen. Probeer in zijn schoenen te staan..probeer het te begrijpen. Maar het lukt me even niet...Misschien ben ik verkeerd...Maar ik zie het juiste er niet van in...

Hoe kan je jezelf een vriend noemen...vertel het me...hoe kan je jezelf een vriend noemen als er een 'vriendin' voor je staat...huilend..wenend...smekend ... om hulp...Hoe kan je je dan een vriend noemen als je haar de vraag stelt: kan je elders terecht? Hoe kan je je dan een vriend noemen als je zelf kiest voor een andere vriend en een avondje plezier. Waar sta ik dan? Wat ben ik minder dan de andere vriend? De andere vriend die je toen niet nodig had...

En wat ben jij dan voor vriend geweest? Als je het har(d)t hebt om iemand huilend achter te laten. Om jezelf te gaan amuseren..Was het zo belangrijk voor je dan? Begrijp ik het niet? Was ik te veeleisend?

En wat voor vriend had ik..als hij me s'morgens nog kon vertellen dat het leuk was geweest..Dat het om 23 al gedaan was..maar dat hij dan nog koos voor een ander plekje om verder te feesten tot 2 uur...

Wie was ik.

Wat was ik.

vertel het me...

En nog;..nog wil ik luisteren...maar niet naar zomaar 'woorden'...

20:16 Gepost door bibien in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

18-11-09

zwarte tranen

Vraag me niet langer hoe het gaat..als je mijn tranen achter mijn ogen voelt branden.

Vraag me niet langer hoe het gaat..als je weet hoe de stilte van de nacht mijn gedachten vult.

Vraag me niet langer hoe het gaat..als je mijn stem hoort trillen.

Vraag me niet langer hoe het gaat..als je weet dat ik je nodig heb.

Vraag me niet langer hoe het gaat..als je zelf lacht en geniet.

Vraag me niet langer hoe het gaat..als je weet hoe ik er zit..met enkel een sigaret en een behuild gezicht.

Vraag me niet langer hoe het gaat..als er geen arm op mijn schouder ligt of als er niemand is om de tranen weg te vegen.

Maar vraag me wat ik nodig heb. En wees er echt zonder het gevoel te hebben dat je jezelf tekort doet. Wees er omdat je er zelf wil zijn. Wees er niet omdat je denkt dat een ander verlangt dat je er moet zijn. Maar wees er omdat je zelf vindt dat het goed is.

Maar vraag me niet langer hoe het gaat. Want je weet hoe het gaat...

 

 

12:35 Gepost door bibien in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |