26-08-10

Zou ik...

Zou ik niet nogmaals iets schrijven...

De gedachte kwam meermaals in mijn hoofd doch iets weerhield me. Schrijven deed ik nog wel..delen met de buitenwereld niet meer...

Ik leerde veel de afgelopen 2 jaar. Ik kwam ook een stukje van mezelf tegen. En ik leerde dat het leven meer was dan meegaan met de stroom, ook al was het soms donkerder dan de duisternis van de nacht. En ook nu, na 2.5 jaar lijkt de situatie nog steeds niet op een kalme zee waar met rusteloos met een rubberen bootje op kan dobberen. Ook nu overspoelen grote golven mijn kleine eilandje nog. Alleen zit ik nu vaak in de luchtbel die boven de bomen hangt.

Mijnheer ex kreeg als eerste een schot. Niet meer welkom in mijn kleurige bel. De moeilijkste stap ooit. Want mijnheer ex deelde één belangrijk ding met mij...de kinderen...En hij trapte terug..meermaals en hard. En telkens was er iemand om me een goede stel spikes aan te bieden. Gelukkig maar... Het boek 'the secret' leert dat men positief moet denken om een wens te bekomen en dankbaar moet zijn. Wel..ik zou het verdorie héél positief vinden mocht de ex morgen kaal en impotent wakker wordenLachen. Verder ben ik hem heel dankbaar voor de levenswijsheid die hij mee meegaf: Slechte mensen bestaan wel!

Wat de 'nieuwe' man in mijn leven betreft...hij is er nog steeds... Het pad was erg moeilijk met momenten. Ook de nieuwe man had een gekleurd verleden...Situaties namen soms een wending die ook hier tranen gaven in het diepst van mijn hart. Maar ik hield vol. Het verleden sprak namelijk..niet de man zelf...Nooit gaf ik 'hem' op. Ook al werd 'de liefde' soms opgegeven langs zijn kant. Het lijkt soms wel alsof ik 'vastplak' aan hem. En God weet dat het niet met simpele pritt is! Ook hier werden beelden gevormd die blijvend zullen zijn achter de spiegels van mijn ogen.

Soms komen ze naar boven..de beelden...ze doen me denken..ze doen me voelen..soms kwetsen ze nog steeds...

Maar ik sta ze niet toe. 1 gekleurd verleden is genoeg...Een toekomst vol regenbogen is het verlangen...

11:57 Gepost door bibien | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Vorige maand zag ik hier -echt waar- twee regenbogen boven elkaar. Heb ik nooit eerder gezien. Waarmee ik wil zeggen dat wat je denkt dat het onmogelijk is, wél kan. Ik hoop het voor jullie. Fijn dat je terug aan je blog dacht, Bibien! :-)

Groetje

Gepost door: Willy | 28-08-10

whow,ik vind het nogal mooi verwoord.Ik hoop dat je nog veel veel geluk mag proeven.

Gepost door: Jurgen | 06-09-10

De commentaren zijn gesloten.