15-03-11

the one you see

The one you see, it isn't me.

Een mooie zin om te beginnen...De leegte die in me achterblijft na 2.5 mooie maar zware jaren is enorm..Nu ziet niemand me meer..De enige gedachte die me rest...Hij kende me...tot hij me niet meer wou kennen..

Tranen bibberen over mijn gezicht. Maar ik verstop ze. Niemand wil ze zien en ik wil ze niet geven. Fijn dat je erover bent..hoor ik...God, ze kennen mijn hart niet, zoveel is duidelijk..

Erover..erover zal nooit zijn. Een feit waar ik me zeer van bewust ben. Meermaals per dag overvalt een gedachte me. Als een baksteen ligt ze op mijn maag. Ik vecht. Hij wou je niet meer kennen..weet je nog Bibien..hij wil je niet horen..vergeet dat toch niet..

Waar het nu nét is misgegaan zal ik wellicht nooit weten. Ik maak je niet gelukkig..een zinnetje dat in mijn hoofd bleef nadreunen..Want hoe kon hij dat nou zeggen..als mijn hart spongen maakte in ongekende richting..Ik kwets je alleen maar...maar begreep hij wel dat ik zo hard wou dat hij 'me zag'. Hij wist toch wie ik was...waarom kon hij dan niet meer begrijpen...

En dan de leegte. Ik wil je niet meer kennen. Een zin die sneedt alsof het hart doormidden ging.

En ik ging. Zonder keuze. Maar met zo een leeg en gekwetst hart.

En nu...nu biedt diegene zich aan die me alles wil geven. Alles wat ik zo graag wou bij hem.

Maar het is 'hij' niet..

Ik aanvaard rustig aan..maar ik hou het op een afstand..ik geef niets..zelfs een simpele kus zou me het gevoel geven alsof ik een berg over moet...dus ik wacht..om te zien of ik het gezicht in mijn hoofd kan vervangen.

Maar het is 'hij' niet.

 

14:55 Gepost door bibien | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |